Mezmurlar 141

1

Ey Yahve, seni çağırdım. Bana tez gel! Seni çağırdığımda sesimi dinle.

2

Duam buhur gibi, el kaldırışım akşam kurbanı gibi senin önünde dursun.

3

Ey Yahve, ağzıma bekçi koy. Dudaklarımın kapısını koru.

4

Yüreğimi kötülüğe meyletme, kötülük yapan adamlarla fesat işlemeyeyim. Onların lezzetlerinden yemeyeyim.

5

Doğru bana vursun, iyiliktir bu, azarlasın beni, başa sürülen yağ gibidir, başım onu reddetmesin, ama benim duam hep kötü işlere karşıdır.

6

Onların yargıçları kayanın yanına atıldı. Sözlerimi duyacaklar, çünkü yerinde söylenmiştir.

7

“Nasıl biri toprağı sürüp yararsa, kemiklerimiz de Şeol'ün1 ağzında öyle dağılmış durumda.”

8

Çünkü gözlerim senin üzerinde, ey Efendimiz Yahve. Sana sığınıyorum. Canımı yoksul bırakma.

9

Bana kurdukları tuzaktan, kötülük işçilerinin kapanlarından koru beni.

10

Ben geçip giderken, kötüler hep birlikte kendi ağlarına düşsünler.

Dipnotlar

  1. ^ 141:7: Şeol ölüler diyarıdır.