Mezmurlar 142

1

Sesimle Yahve'ye yakarıyorum. Sesimle Yahve'den merhamet diliyorum.

2

Yakınmamı O’nun önünde döküyorum. O’na dertlerimi anlatıyorum.

3

Ruhum içimde bunaldığında, sen yolumu bilirsin. Yürüdüğüm yolda, bana tuzak kurdular.

4

Sağıma bak da gör, çünkü beni düşünen kimse yok. Sığınacak yer benden kaçtı. Kimse canımı umursamıyor.

5

Sana feryat ettim, ey Yahve. “Sen benim sığınağımsın” dedim. “Yaşayanlar diyarından benim payımsın.”

6

Feryadımı dinle, çünkü çok çaresizim. Kurtar beni bana zulmedenlerden, çünkü onlar benden güçlüdür.

7

Canımı zindandan çıkar da, adına şükredeyim. Doğrular çevremi saracak, çünkü bana iyilik edeceksin.